حمید اکبری

از قرار، این جنگ شوم و ویرانگر، پیشاپیش منجر به شکستن سدی بزرگ شده است؛ سدی که سال‌ها میان دو حکومت ایران و آمریکا کشیده شده بود. نشانه روشن آن، دیدارهایی است که اکنون در بالاترین سطوح سیاسی میان دو طرف صورت می‌گیرد؛ از جمله دیدار قالی‌باف با جی‌دی ونس. به گمانم این روند دیگر به‌سادگی بازگشت‌پذیر نیست. ایران، خواه از سر اجبار، خواه از سر مصلحت و خواه در نتیجه دگرگونی موازنه‌های قدرت، بیش از پیش وارد تعامل با آمریکا خواهد شد؛ تعاملی که می‌تواند از مسائل امنیتی و سیاسی فراتر رود و به حوزه‌هایی چون تجارت، سرمایه‌گذاری، بازسازی و مناسبات اجتماعی نیز کشیده شود. آنچه هسته اصلی جمهوری اسلامی دهه‌ها از آن در هراس بود، اکنون در شرف روی دادن است: روند عادی‌سازی رابطه با آمریکا، همان «شیطان بزرگ» در ادبیات رسمی نظام. این تحول، اگر ادامه یابد، تنها یک تغییر در سیاست خارجی نخواهد بود؛ بلکه می‌تواند تأثیری شگرف بر روان، فرهنگ، اقتصاد و ساختار اجتماعی ایران بگذارد. عادی‌سازی رابطه با آمریکا، دیر یا زود، به عادی‌سازی بسیاری از پرسش‌ها، خواسته‌ها و انتظارات در درون جامعه نیز خواهد انجامید. می‌دانم که م...