حمید اکبری

نهیب نخست‌وزیری بختیار: فریاد دموکراسی‌خواهی برای ایران سر دهید! حمید اکبری   امروز چهل‌ وهفتمین سالگرد تشکیل رسمی دولت دکتر شاپور بختیار در مقام آخرین نخست ‌وزیر حکومت مشروطه سلطنتی در شانزدهم دی ماه ۱۳۵۷ است. در آن روز، همانند امروز، ایران شاهد تکاپویی انقلابی بود. نظام شاهنشاهی مطلقه رو به زوال و از هم‌ پاشیدگی داشت و نظام تازه‌ نفس حکومت اسلامی در حال رشد و شکل‌ گیری بود. امروز نیز نظام سراسر فاسد و ستمگر حکومت دینی آخوندی در مواجهه با شورشی انقلابی، رو به زوال و از هم‌ پاشیدگی کامل دارد، لیک نظام جدیدی به‌ صورت شفاف هنوز در نزد همگان پدیدار نشده است. این فرصتی است برای دموکراسی ‌خواهان دوراندیش ایران که نباید به هدر رود.   بختیار فرزند ایران بود. یک بختیاری بود که برای اسب ‌سواری، به امر پدرش، می‌بایستی شعر شاعران ایران را از حفظ می‌کرد. پس می‌ توان تصور کرد که او در نوجوانی پژواک‌ گر چنین شعرهایی از حافظ در کوه‌های زاگرس بوده است:   من و دل گر فدا شدیم، چه باک غرض اندر میان سلامت اوست اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست رهروی باید جهان‌سوزی، نه...

در جستجوی دکتر سعید فاطمی تقدیم به بانو دکتر مینو ورزگر-فاطمی از یک دیدگاه، زندگی سفری است که تا لحظه مرگ، انباشته از کوششگری است، در تلاش برای بقا و ماندگاری، رویش و بالندگی، دانش و ثروت، نام و مقام، خدا و ناخدا، عشق و عطوفت، پیروزی و کامیابی، نیکبختی و شادی. آنچه همه این کوشش ها را به هم پیوند می زند و موجب تحمل و بردباری ما در برابر واقعیت های روزمره مرگ، درد و رنج می شود، جستجویی بی پایان برای یافتن و بازیافتن معنای زندگی در رویارویی همیشه جاری میان امید و نومیدی، شادی و غم، آسایش و رنج، پیروزی و شکست، و زندگی و مرگ است. آری، ما همواره در تلاش برای زندگی کردن توام با نیکبختی و شادی پایدار هستیم، ولی همه اینها گذرا و ناپایدار است. پس چه چیزی پایدار است؟ بنابر تجربه عمومی و پژوهش های دانشگاهی، فقط قصه، داستان و افسانه  به ویژه به صورت گفتاری که سینه به سینه نقل شود، ماندگار است. ببینم که فردوسی بزرگ در بیت هایی منتسب به او در این باره چه می گوید: بناهای آباد گردد خراب / ز باران و ز تابشِ آفتاب پی افکندم از نظم کاخی بلند / که از باد و بارانش ناید گزند برین نامه بر ساله...

  سرنوشت ایران را چه کسانی می‌نویسند؟ یادداشتی در پی دستگیری مادورو آنچه در ونزوئلا از منظر سیاست واقع ‌گرا یا رئال‌ پالیتیک رخ داد، اگرچه غیرمنتظره نبود، اما از منظر قانون و حقوق بین ‌الملل ننگین بود. آری، مادورو خود کامه بود، لیک کودتای نظامی عریان آمریکا، آن ‌هم در زمانی که مادورو خواهان گفتگو بود، همچنان ننگین است . پرسش پیشِ ‌رو این است: آیا سرنوشتی مشابه در انتظار خامنه‌ای و رژیم جمهوری اسلامی است؟ در پاسخ به این پرسش، نخست باید به یک واقعیت پایه ‌ای اشاره کرد. سبب‌ ساز فقر و فلاکت ایران، بدون کوچکترین تردیدی، حکومت دینی جمهوری اسلامی است. هیچ ایران ‌دوستی از سقوط خامنه‌ ای و نظام ولایت فقیه ناخرسند نخواهد شد. این نظام واپسگرای دینی، با رهبری خمینی و خامنه ‌ای، یک ملت و کشوری باستانی را دچار پریشانی ژرف اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کرده است. آخوندها زندگی چند نسل را نابود کرده‌اند و آینده‌ ای آکنده از شکوفایی و شادی را از ایرانیان گرفته‌اند. از اینرو، خیزش و شورش علیه این نظام برحق است. از منظر تحلیلی، جمهوری اسلامی در سراشیبی سقوطی بی ‌بازگشت قرار دارد. مصطفی...