حمید اکبری

پیشگفتاری بر کتاب ((قمار هسته ای آیت الله)) نوشته آقای خسرو سمنانی حمید اکبری ((دو چیز طیره عقل است، دم فرو بستن به وقت گفتن و گفتن به وقت خاموشی))  سعدی      سرنوشت ایران چه خواهد شد؟ این بزرگترین پرسشی است که امروزه در بحبوحه ی بحران فزاینده  ناشی از مناقشه هسته ای میان جمهوری اسلامی و دولت اسراییل به پشتیبانی کشور های غربی، در ذهن همه دلسوزان ایران توام  با نگرانی شدید مرور    می شود. آیا ایرانیان از این بحران به دور از بلای جنگ به سلامت گذار خواهند کرد؟ یا آنکه سایه گسترده شوم جنگ در پی حمله  احتمالی اسراییل بهمراهی آمریکا به ایران، منتهی به سرنوشتی دهشتناک برای کشور ما می شود؟ آیا با بروز چنین فاجعه ای امکان دستیابی به ایرانی دموکرات و مدرن برای دهها سال یا شاید همیشه در همان گورستانهای جمعی که در صورت بروز حمله، مزار انبوه بی شماری از هم میهنان بی گناه ما می گردد، دفن خواهد شد؟ کتاب ((قمار هسته ای آیت الله)) آقای خسرو سمنانی پژوهشی است گسترده  ومستند در باره پی آمد های حمله احتمالی به ایران که هم پاسخگو به...

یاران مصدق و دکتر شاپور بختیار از نگاه پروفسور ابوالمجد حجتی حمید اکبری برای همه یاران جوان دکتر مصدق از جمله کیانوش سنجری، کورش صحتی و رضا مهاجری نژاد یادداشت: پروفسور ابوالمجد حجتی، استاد بازنشسته رشته جامعه شناسی ساکن منطقه واشنگتن دی سی است. می بایستی در فرصت مناسب در باره ی خدمات و دستاوردهای چشمگیر پروفسور حجتی در زمینه تدریس و پژوهش رشته جامعه شناسی در دانشگاههای آمریکا نوشته شود. ولی آنچه در چندین دهه ی گذشته بیش از هر موردی اندیشه، قلم و بیان پروفسور حجتی را در برگرفته، دکتر محمد مصدق و میراث او برای ایران است.  پروفسور حجتی نویسنده ی سه جلد کتاب در باره ی تاریخ معاصر ایران است که در آنها در کنار نقل خاطرات زندگانی خویش، سیر و کیفیت دگرگونی های جامعه ایران در دوران پهلوی بررسی می نماید. پروفسور حجتی کتاب جالبی نیز در باره ی دکتر مصدق به نام ((مرد سال و سده و هزاره)) نوشته که در آن به موضوع هایی مانند ویژگی های دکتر مصدق و معرفی همتایان وی در تاریخ ایران پرداخته است. از فصل های بسیار با اهمیت این کتاب، فصل ((یاران مصدق)) است. پروفسور حجتی نکته...

ای دشمن آزادگان، ای جمهوری اسلامی، ما بی شمارانیم برگردان چهارشعراز شارل بودلر برای پگاه آهنگرانی، بهروز جاوید تهرانی و همه آزادیخواهان در بند ایران حمید اکبری یادداشت: آنچه در زیر می آید، برگردان چهار شعر از شاعر قرن نوزدهم فرانسه، شارل بودلر است.   در شعر ((دشمن)) بودلرسخن از دشمنی می گوید که بر جان و جوانی* انسان های آزاده شبیخون می زند و با جویدن قلبشان و مکیدن خونشان به کامیابی می رسد. هنگامی که این کلمات را به انگلیسی می خواندم بی اختیار به یاد زنان و مردان و به وِیژه جوانان آزادیخواه ایران افتادم که بیش از سی و دو سال است که زیر هجوم بی امان جمهوری اسلامی، هستی و نیکبختی شان به تاراج رفته است. خانم ها مریم مجد و پگاه آهنگرانی دو نمونه ی تازه از انبوه قربانیان دستگاه ضحاک وار جمهوری اسلامی هستند و آقای بهروز جاوید تهرانی به جرم دموکراسی خواهی در جنبش دانشجویی سال 1378، بیش از دوازده سال است که در کمال قساوت زندانی است. با وجود وارد آوردن ضربات پی در پی بر آزادیخواهان، آنچه این دستگاه ضحاکین  را به حیرت وا داشته مقاومت و ادامه ی مبارزه جوانان ایران برای دستیاب...

مرده متحرکی در ریاست مجلس خبرگان حمید اکبری می گویند یک عکس گویاتر از هزاران کلمه است. عکس های آقای مهدوی کنی که امروز به جای آقای هاشمی رفسنجانی تکیه بر ریاست مجلس خبرگان رهبری زد، بیش از آنکه نشان از پیروزی آقای خامنه ای و اعوان و انصارش بر جناح پشتیبان سران باصطلاح ((فتنه)) داشته باشد، نمایانگر زوال حکومتی است که درست بسان خود آقای مهدوی کنی زهوارش در رفته است. فرق است میان روزگاری نزدیک به سی سال پیش که آقای مهدوی کنی به عنوان نخست وزیر دست چین آقای خمینی پس از قتل رجایی و باهنر زمام امور حکومت اسلامی بحران زده را بگیرد تا امروز که جایگزین مرد مورد وثوق خمینی، هاشمی رفسنجانی، بشود. آن دوره مهدوی کنی بعنوان مردی ٥٠ ساله، آستان بوس ولی فقیه ٧٩ ساله ای شد که پیشتر بر وی معلمی کرده بود و در عین آدمکشی،در میان شیفتگانش اقتدار داشت.   امروز مهدوی کنی، پیرمرد ٧٩ ساله ای است که برای حفظ ولی فقیه ای به میدان آمده است که ٨ سال از خودش جوانتر است و در عین آدمکشی، متزلزل و منفور مطلق است. اگر خمینی در میان آخوندها و سپاه و شیفتگانش و در طیف های مختلف حکومت وحدت کلمه را ببار می آورد، ...

با دستانی خالی و قلبی پر تپش برای اعتلای آزادی و انسانیت  پژواک سخنان دزموند توتو برای سیماهای شهامت    ایران: نسرین ستوده، محمد اولیایی فرد و همه وکلای حقوق بشر حمید اکبری   یادداشت:      دزموند توتو می گوید: ((ما فقط هنگامی شاهدانی راستین هستیم که جانبدار بی نوایان، ناتوانان و ستمدیدگان باشیم)).  در ایران امروز وکلای حقوق بشرهمانا شاهدان راستین و با شهامتند. در واقع، وکلایی مانند نسرین ستوده و محمد اولیایی فرد و همکارانشان، تجلی شهامت اخلاقی در ایران هستند.  اگر در آفریقای جنوبی در هنگام مبارزه علیه آپارتاید، دزموند توتو کلیسای سنت جورج در کیپ تاون را پناهگاهی استوار برای مبارزان با آپارتاید کرده بود، در ایران امروز دفترهای کوچک وکلای حقوق بشریگانه پناهگاه مبارزان راه آزادی و دموکراسی و دیگر قربانیانی دستگاه استبداد و آپارتاید دینی است. جهانیان می دانند که دزموند توتو به معنای واقعی یک روحانی آزادیخواه و انساندوست بود.  مردی که از جان و مال خود دست شسته بود و همه هستی اش را در اختیار مردم آفری...

وسوسه ی جانسوز عشق ورزیدن به انسان ها برگردان شعرهایی از استفان کرین در احترام به شیوا نظر آهاری و انساندوستی اش حمید اکبری یادداشت: ترجمه ی شعرهای زیر از شاعر و نویسنده ی آمریکایی، استفان کرین، را به خانم شیوا نظر آهاری تقدیم می کنم. به کسی که خود را به ((وسوسه ))  - عنوان یکی از شعرهای کرین –  خدمت به انسانهای نیازمند ایرانی تسلیم کرد ه است و اکنون هزینه ی آنرا به قول نویسنده و پژوهشگر اندیشه ور، شهلا شفیق، با زندگانی و جوانی خود می پردازد.  اما تازیانه ی ستمگران بر بدن زنان و مردانی چون شیوا نظر آهاری و عبدالله مومنی، با همه ی رنج ها و مرارت های آن، مژده آور رسیدن روزها ی خوب است.  روزهایی که آزادی و عدالت و شادی را برای انسان ایرانی به ارمغان خواهند آورد.   و در آن روزها نام شیوا نظر آهاری ها،  نسرین ستوده ها، بهاره هدایت ها، و عبدالله مومنی ها مقدس ترین و پر آوازه ترین نام ها خواهند بود.  در باره ی استفان کرین به نقل از کتاب ((جنگ مهربان است و شعرهای دیگر استفان کرین))، چاپ انتشارات دوور در مینولای نیویورک (1998). برگرادن شعرها نیز از همی...

حق پیگیری شادی در ایران و چهره ی خندان ندا حمید اکبری با یاد ندا آقا سلطان، ترانه موسوی، الناز بابازاده، امیر جوادی فر، سهراب اعرابی، کیانوش آسا و دیگر جوانان جانباخته ی راه آزادی و شادابی ایران طفل گمشده طفلی به نام شادی دیریست گمشده ست با چشمهای روشن براق با گیسویی بلند به بالای آرزو هرکس از او نشانی دارد ما را کند خبر این هم نشان ما یک سو خلیج فارس سوی دگر خزر شفیعی کدکنی جمهوری اسلامی دشمن شادی در ایران است. همه نمادهای شادی در ایران به ویژه برای جوانان به وسیله ی حکومت اسلامی قدغن است و سرکوبی می شود. سی و یک سال است که جشن، موسیقی شاد، رنگ روشن و رقص و آواز به عنوان نمادهای بارز شادابی در ایران مورد هجوم حکومت دینی قرار دارند. در سالهای نخستین انقلاب، ملایان بی شرمانه علیه نوروز جنگیدند. اما نوروز بوسیله ی مردم شکستی آنچنان سهمگین را نصیب ملایان کرد که دیگر جرات رویارویی مستقیم با آنرا پیدا نکردند. ولی حکومت اسلامی هنوز از شکست سی و یک ساله اش در مقابله با چهارشنبه سوری عبرت نگرفته است و مانند آزموده ای سرتق هر سال به خطا دوباره دست به آزمودن خوا...