حمید اکبری

عشق بازی با جهان و قدرشناسی از همه لحظه های زندگی برگردان نوشته هایی از اُولیور ساکس* با یاد علی اکبر خونانی، مردی که قدر همه لحظه های زندگی را می شناخت یادداشت: بیش از یک سال پیش، کتاب کوتاه ((قدرشناسی)) دکتراُولیور ساکس، پزشک متخصص اعصاب و نویسنده شهیر انگلیسی - آمریکایی را خواندم. این کتاب چندی پس از درگذشت او در ماه اوت 2015 به چاپ رسیده بود. از همان هنگام مایل بودم که بخش هایی از آن را به فارسی برگردانم. چند روز پیش در میان اندوهم برای درگذشت آقای علی اکبر خونانی، پدر همسرم، بنابر ویژگی بارز آقای خونانی در قدرشناسی از هر لحظه ی زندگی، دوباره به یاد کتاب ساکس افتادم. اینک این برگردان را تقدیم به خاطره ماندگار و نازنین آقای خونانی می نمایم که سرشار از قدرشناسی از هرلحظه زندگی در کنار همسر و فرزندان دلبندش بود. یاد و سرمشق اش در زمینه ((قدر شناسی)) برقرار و گرامی باد. (برگردان های زیر از نوشته های اُولیور ساکس در کتاب ((قدر شناسی)) – بویژه صفحات شش تا ده و نوزده تا بیست است. این کتاب بوسیله انتشارات آلفرد ناپف آمریکا و آلفرد ناپف کانادا در سال 2015 چاپ شده است. به...

((دو نامه از قاضی داگلاس به دکتر مصدق و کورش شهباز)) برگردان از حمید اکبری (تقدیم به دانشجوی کرد، ابراهیم لطف اللهی، که در دی ماه سال 1386 در زندان جمهوری اسلامی جانباخت)   ویلیام داگلاس، قاضی مشهور دیوان عالی آمریکا، از دوستداران پابرجای مردم ایران بود و از حقوق آنها آشکارا دفاع می کرد. او معتقد بود که ((ایرانیان از نظر روحیه پیوند خویشاوندی نزدیک با آمریکایی ها دارند)). او دارای دوستان ایرانی زیادی بود و نسبت به نخست وزیر ایران، دکتر مصدق، احترام و دوستی داشت.  در پاییز سال ۱۹۵۱ (۱۳۳۰) در خلال سفر دکتر مصدق  به آمریکا بدفعات با وی دیدار کرد و از جمله در روز ۵ نوامبر میزبان شخصی دکتر مصدق در بازدید او از محل دیوان عالی ایالات متحده آمریکا بود.  پس از سرنگونی مصدق، قاضی داگلاس اظهار داشت: ((وقتی که مصدق و ایرانیان دست به اصلاحات پایه ای زدند، ما احساس خطر کردیم و با انگلیسی ها همدست شدیم و مصدق را نابود کردیم. ما موفق شدیم ولی از آنروز نام آمریکا در خاورمیانه افتخار آمیز نبوده است)). قاضی داگلاس در سال ۱۹۸۰ در سن ۸۲ سالگی در گذشت. ...

متن سخنرانی حمید اکبری به مناسبت بیست و پنجمین سالروز قتل دکتر شاپور بختیار و سروش کتیبه به وسیله جمهوری اسلامی  با سپاس از نشریه وزین ((شهروند)) کانادا برای درج نخستین این متن شش آگوست ۲۰۱۶، گورستان مونپارناس، پاریس تقدیم به آقای محمد مشیری یزدی* بنام خداوند جان و خرد/ کزین برتر از اندیشه بر نگذرد بیست و پنج سال است که نهضت مقاومت ملی ایران، در روز شش آگوست این مراسم را برگزار می کند تا یاد مردی را گرامی بدارد که قتلش بزرگترین ترور سیاسی تاریخ سی و هفت ساله جمهوری اسلامی ایران است. این قتل به دستور علی خامنه ای و اکبر هاشمی رفسنجانی و مدیریت علی فلاحیان و علی اکبر ولایتی و سایر کارگزاران و گماشتگان جمهوری اسلامی انجام گرفت و همه آنها بایستی برای ارتکاب این قتل و سایر جنایات علیه بشریت، از جمله کشتار تابستان سال ۶۷، بوسیله یک دادگاه ملی یا بین المللی هر چه زودتر محاکمه و مجازات بشوند. جنبه با اهمیت این گردهمایی سالانه نه تنها گرامیداشت یاد دکتر شاپور بختیار و منشی وفادارش، سروش کتیبه، می باشد، بلکه برای مرور، استمرار و بزرگداشت ارزش هایی است که تجربه نخست وزیر...

   تشت خون)) و ((غربال مرگ)) عطار و بهم پیوستگی ابدی مردگان، زندگان و آیندگان)) به مناسبت مرگ دلخراش شایان مرتضوی برای دکتر دلارام فاطمی و دکتر شروین مرتضوی در پنجم ژانویه 2017، دکتر سعید فاطمی، مردی از تبار بزرگان ایران زمین و آخرین بازمانده از یاران برجسته دکتر محمد مصدق در گذشت. در مراسم سوگواری و خاکسپاری در آتلانتا، یکی از کسانی که در ردیف نخست مشایعت کنندگان تابوت زنده یاد فاطمی حرکت می کرد، نوه هیجده ساله اش، شایان مرتضوی بود. در آن فضای اندوهبار، به ذهن هیچکدام ما حاضران در آن مراسم کوچکترین تبادری نمی کرد که سه ماه پس از آن، در همان گورستان، مشایعت کننده پیکر بی جان خود شایان مرتضوی باشیم تا در کنار پدر بزرگش به خاک سپرده شود! با آنکه مرگ، همسایه و جانشین زندگی است و پذیرش آن امری است عقلانی، ولی مرگ فرزند، آنهم در عنفوان جوانی، برای بازماندگان، به ویژه مادر و پدر و اقوام نزدیکش، دهشتناک و جانفرساست. بی شک گذر زمان، هر دردی را – دست کم - اندکی التیام می بخشد. اما غصه ی غم از دست دادن فرزند، نا زدودنی و فرساینده جسم و جان است. همگان حاضر در مراسم...

نه سال پیش، در روز 27 دسامبر 2007، خانم بی نظیر بوتو، نخستین زن نخست وزیر در یک کشور اسلامی، در هنگام مبارزات انتخاباتی به وسیله آدمکش های طالبان به قتل رسید. در سالگرد قتلش، مقاله ای که در آن هنگام در سوگش نوشتم به یادبودش دوباره باز چاپ می کنم.  در سوگ نمادی بی نظیر برای دموکراسی با قتل بزدلانه خانم بي نظير بوتو، امروز جهان و بويژه خاورميانه نمادي بي مانند براي جنبش دموكراسي را از دست داد. نواز شريف، دشمن ديرينه خانم بوتو و رقيب انتخاباتي وي، امروز را غمگين ترين روز تاريخ كشور نوپاي پاكستان ناميد. تسليت و اعلام تأسف ساير رهبران جهان از جمله آقاي بانكي مون، رييس سازمان ملل متحد، نشان از احترام جهاني براي اين شخصيت برجسته دارد. در اين ميان، صحنه هاي مردان مسلمان (بنابر تصاوير ماهواره اي كه در ساعات نخست منحصر به نمايش مردان بوده است) شيون كش در خيابان هاي شهرهاي پاكستان كه در سوگ يک رهبر زن مدرن و لاييک، بر سر و سينه خود مي كوفتد، شايد بيش از هر چيز ديگري بر اهميت نمادين خانم بوتو براي پيشر...

حمید اکبری برگردان شعرهایی از استفان کرین* با یادداشتی در باره پناهجویان در پشتیبانی از آقای پیمان عارف و همسرش، خانم سمیرا جمشیدی تا حکومت های جبار و تجاوزگر بوده اند، مهاجرت پناهجویان سیاسی و اجتماعی از پی آمدهای آنها بوده است. مهاجرت های بزرگ و کوچک در تاریخ ایران ما نیز در جریان بوده اند. مهاجرت بزرگ ناشی از حمله اعراب یک نمونه بارز آن است. در تاریخ معاصر ایران نیز، از صدر مشروطیت تا کنون، پناهجویی سیاسی و اجتماعی بصورت کم و بیش رویداده است. در سالهای نخستین مشروطیت، با به توپ بستن مجلس، کشتار آزادیخواهانی چون صوراسرافیل و برقراری استبداد صغیر، آزادیخواهانی  چون علی اکبر دهخدا به اروپا پناهنده شدند. پناهجویی سیاسی کماکان در ایران تا انقلاب بهمن 1357 ادامه داشت. ولی استقرار حکومت استبداد دینی جمهوری اسلامی به سرکردگی ملایان نقطه عطفی نا خوشایند در زمینه پناهجویی و مهاجرت همگانی مردم ایران به سرزمین های دیگر است. سرکوبی خونبار مخالفان و منتقدان سیاسی، ناشکیبایی دینی و ستم ورزی به پیروان دیگر دین ها، به ویژه بهاییان و یهودی ها، و جنگ خانمانسوز ایران و عراق، سیل...